Hulp vragen is stoer!
Het ziet er best leuk uit: hulp vragen is stoer. En dat vind ik eigenlijk ook. In tegenstelling tot mensen die denken dat hulp vragen een teken is van zwakte. Desalniettemin vind ik het niet altijd even gemakkelijk. Ik ben immers een sterke en onafhankelijke vrouw die graag de dingen in haar eentje oplost. Die niet afhankelijk of kwetsbaar wil zijn. Maar soms is dat niet genoeg om daar te komen waar je wilt zijn. Zoals nu. Dus vraag ik hulp. Simpel en gemakkelijk.
Maar dan is daar dat stemmetje: 'Is het niet raar om te doen? Wat vinden ze er van als ik dat vraag? Zouden ze het niet overdreven vinden? Hebben ze er wel zin in?'
'Ze' dat zijn mijn studenten van de Academie voor Counselling en Coaching die ik begeleid heb. En ze zijn klaar met de praktijkopleiding. En ze hebben vast iets te melden over mij als trainer, waar anderen die de opleiding nog zouden willen volgen, iets aan zouden kunnen hebben. Er zijn nog plaatsen vrij in de opleiding Mensgericht Coachen die op 21 maart 2009 van start gaat.
Dus vraag ik hulp. Heel stoer. Ik zet al mijn bedenkingen opzij. Dan vinden ze het maar raar of overdreven, of hebben ze het gevoel: dat doe je toch niet?! En dat mag. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening en om deze te uiten.
En laten we wel wezen: het is wel veel gemakkelijker als je wel gewoon de hulp vraagt die je zou kunnen gebruiken. Met hulp gaan dingen sneller, gemakkelijker, je voelt je gesteund en gewaardeerd. Hulp vragen is een teken van respect hebben voor jezelf. Je verdient hulp, want je bent het waard. Het leuke is dat ik de eerste reacties al binnen heb. En dat ik aan de hand daarvan een pagina heb gemaakt waarin hun reacties staan over de opleiding aan de Academie voor Counselling en Coaching. En dat is leuk! Dus zeg ik nu:
Hulp vragen? Dat zouden meer mensen moeten doen...
En jij? Durf jij hulp te vragen? Of zit jouw innerlijke criticus je nog in de weg?


Laatste reacties